September

Quote van een docent:

‘The Olympic games is the only way our nation can be number one without shooting people’.

Van een kleine zelfspot was hier uiteraard sprake, maar de arrogantie die de toon eigenlijk zette dat het land toch wel de nummer 1 van de wereld is weerspiegelde dit mooie understatement. Ik was eigenlijk de enige in de klas die erom kon lachen, de rest van de klas was druk bezig hun eerste berichten op facebook te bekijken en zich van geen enkel bewust moment opmerkte wat mijn docent had te vertellen.

Blood Drive
Het klinkt als een goede naam voor een slechte horrorfilm. Maar ik dacht op een goede dag laat ik mijn bloed doneren, tot mijn stomme verbazing bleek ik niet te mogen deelnemen aan de bloed donatie. Om julie geheugen even op te frissen, wij hebben in de jaren negentig BSE in Europa gehad, jaja de gekke koeienziekte hebben wij ook meegemaakt in ons land. Ik heb dus mogelijk besmet vlees gegeten wat dus uiteindelijk na al die jaren nog steeds in mijn bloed kan zitten.  Om een lang verhaal kort te maken, ik kreeg een T-shirt mee als bedankje voor mijn inzet  en ik mocht op rotten! Een illusie armer, maar wel bloed besparend en een gratis T-shirt rijker, ben je  Hollander of niet!

Nationale tegenstrijdigheid
In dit land en vooral in deze staat Alabama is abortus nog steeds een issue waar iedereen maar zijn mening over kwijt wil. Het moet en blijft in handen van god zijn. Want god schiep de aarde. Om even je geheugen op te frissen hebben wij de mensheid god geschapen, of moet ik plots een evolutiethereoretische blik terugwerpen. In mijn verbazing over de toewijding aan de in Europa gelegaliseerde toepassing, vraag ik mij nog steeds af hoe lang het nog  duurt voor dat deze kwestie in dit land wordt doorgevoerd. Hypocriet of niet is dit namelijk wel het land van de doodstraf, waar bovenal nog steeds onschuldigen in de gevangenis een doodstraf letterlijk en figuurlijk boven het hoofd hangt. Dus wie heeft dan de macht tot het doden van de mens, god toch niet zeker?
Daarbij is het toch een grote teleurstelling voor de homofielen die hier in het land helaas ook na de verkiezingen in California geen recht hebben om te trouwen. Hoe lang zal dit nog duren, America the land of the free? Ja als je hetero, blank en geld hebt. Wat van racisme hier in het Zuiden is nog altijd sprake. Want het beangstigt mij nog steeds dat de zwarte en blanke gezelschappen nog steeds afgescheiden hier op de campus rondlopen. Gelukkig zitten er een paar uitzonderingen tussen, maar het verschil is er nog steeds ook na de historische woorden (I have a dream) van Martin Luther King in 1963.

11 september?

Een zeer bijzondere bijeenkomst was toch wel de herdenking van 11 september , 1 van de meest intense gebeurtenissen die iedereen hier in the states en in de wereld heeft geshockeerd. De opkomst was van een verbluffend aantal maar liefst honderden op de duizenden (6 stuks) die hier rondlopen op de campus. Het bleek geen echte trekpleister te zijn voor studenten. Het was een vrij conservatieve bijeenkomst, in de speeches werd er door een student voornamelijk gericht op het nieuwe patriotisme waar de Amerikanen de laatste jaren mee zijn geinfecteerd. Zijn trots op de reactie van het land in de ondersteuning van de troepen waren vanuit zijn visie de beste die de VS ooit hadden kunnen overkomen. De bumperstickers met ‘proud to be american, support the troops’ , de stars and stripes die in de plantsoenen van de Amerikanen wapperen,  de openlijke trots voor hun land. Iedere generatie maakt zoiets mee, Pearl Harbor, John F. Kennedy en 9/11 werden in chronologische volgorde opgenoemd. Elke generatie maakt een nationale tragedie mee, onze toekomstige kinderen zullen ook een ramp meemaken, wij zullen dan met trots weer ons land bestrijden tegen het kwade van de rest van de wereld. Tijdens deze woorden moest ik toch echt even mijn blik van de spreker afwerpen zonder in de lach te schieten, ‘wij zullen dan met trots weer ons land bestrijden tegen het kwade van de rest van de wereld’ de woorden bleven in mijn hoofd dwalen, mijn blik bleef de vlaggetje in het gras volgen, van de duizenden die symbool stonden voor de doden van  9/11,  ze stonden er allemaal. Is het dan toch de wereld waar de Amerikanen zo bang voor zijn? Is dat de nieuwe paranoia gedachtegang, de kranten smullen weer van het nieuws van georgie, Rusland heeft verkeerd gehandeld, ze kunnen weer met een vingertje wijzen. Iran staat vol kernwapens, Noord-Korea heeft nucleaire wapens, het zou zo maar the american dream kunnen verpesten, zouden ze the states aanvallen, Wat moeten we doen?
Maar nog erger, waar was toch de belangstelling van alle andere Amerikanen op deze trieste 11 september? Was het dan toch al weer 7 jaar geleden, te lang geleden om daar nog bij stil te staan, of zijn de studenten toch minder betrokken bij zoiets, is de gemiddelde ‘Bill of Sue Troy’ misschien te jong, zo rond de 18 jaar, op dat moment waren ze 11. Ik heb er geen reden voor, het is misschien ook te hopeloos om het maar weer te beredeneren, maar het bleef voor mij een verbazing dat er zo weinig opkomst was.
In ons land is het alleen toepasselijk om de vlag uit te hangen op koninginnedag of als er iemand geslaagd of afgestudeerd is. Het is uiteraard een zeer makkelijke weerspiegeling, maar wel heerlijk om zo te kijken.  In Nederland wordt je al gauw voor chauvinist of racist uitgemaakt als je iets te veel je nationale trots laat reflecteren naar de buiten wereld.

Dit kreeg ik van onze oorlogsveteraan Robert te zien, 'this is our way of living' wist hij er bij te vertellen... betere kwaliteit is beschikbaar...

Nog eentje die absoluut het patriotisme neerzet!